Lines on perspex

I draw the lines.

Acrylic on glass in light wooden frame, 70×50 cm, €600

Ink on perspex in light wooden frame, 50×70 cm, €600

Ink on perspex in light wooden frame, 50×70 cm, €600

Ink on glass, 30×21 cm, €255

Vernissage Sophie Walraven 6 april Hotel American, Leidseplein

Vernissage Sophie Walraven 6 april Hotel American, Leidseplein.

Donderdag 6 april 2017

Expositie | Sophie Walraven

Met veel plezier nodigen wij u uit voor de vernissage van de expositie van Sophie Walraven
op donderdag 6 april 2017 in Hampshire Hotel – Amsterdam American
Van 17:00 tot 20:00, Leidsekade 97, 1017 PN Amsterdam.

Sophie Walraven kijkt rond.
Een zoektocht naar het panorama. 
 
Walraven kijkt helemaal rond en vertaalt dat op verschillende manieren naar het platte vlak.
 
Afgelopen september sloot ze haar project ‘Home is where the artist’ af in de Galerie 1 van het SBK. Tijdens dat project dat 2,5 jaar duurde, maakte ze al een aantal panorama’s. Nu is er ruimte voor een volgende stap en concentreert ze zich op deze manier van werken, waarbij het onderwerp ondergeschikt is aan de wijze waarop het wordt weergegeven, het panorama, 360º rondkijken.
 
Er is ook ander werk te zien van het tegelijkertijd ontstaan en overlappend ‘I draw the lines’. De lijn is altijd het uitgangspunt geweest voor al haar werk. Een nieuw project kan alleen ontstaan door te spelen, te onderzoeken en vooral terug te gaan naar de basis. De lijn. De rode draad. En in sommige schilderijen de zwarte draad.
 
Kortom veel nieuw werk: panorama’s, tekeningen in lijn en schilderijen met de lijn als hoofdrolspeler.

Van 17.00 tot 20.00 uur bent u van harte welkom bij deze vernissage op de entresol verdieping van onze lobby. Onder het genot van een goed glas wijn, lekkere hapjes en muziek van DJ – Paul Swieringa geniet u van de schitterende werken. 

Een bevestiging van uw komst met het aantal personen (introducés zijn uiteraard welkom) stellen wij zeer op prijs.
RSVP tot maandag 3 april 2017 aan l.bouman@hampshire-hotels.com.

Wij zien ernaar uit u te mogen verwelkomen op 6 april 2017 in Hampshire Hotel – Amsterdam American.

Rodolf Weytingh
General Manager

Op de Leidsekade zijn meestal weinig parkeerplaatsen beschikbaar. Wij raden u aan om gebruik te maken van de fiets of het openbaar vervoer. Een parkeeralternatief is parkeergarage Byzantium op loopafstand van het hotel.

 

Interior of my own house

I draw panorama’s and this time the interior of our house. It is with ink on ricepaper, pasted on a 2cm thick piece of wood, covered with resin.
I draw the line.

Mixed media (ink on paper on wood with layer of resin) 46×128 cm, €950

Suzanne’s huis

Voor het schilderij (de twee schilderijen) die ik tijdens de expo in het SBK maakte, heb ik een middag in het huis van Suzanne Rethans geschetst. Van die schetsen heb ik later in mijn atelier een grote tekening gemaakt. Op rijstpapier en geplakt op een paneel van 122 cm bij 29, er zit een verstevigingslatje met een ophangsysteempje achter, kan zo aan de muur!

inkt op rijstpapier op paneel, 29x122 cm, €750

inkt op rijstpapier op paneel, 29×122 cm, €850

Greec workspace

In spring 2016, I was in Greece. Teaching painting classes in the sun, while I made many drawings myself and also made a small painting that I left behind. Inspired on the poicture of it that I did take home I made this paining of my workspace in Greece.

acrylic on unstretched canvas, 62×78 cm, €1100

Home is where the artist, The Final!

De finale van Home is where the artist.

10/09-28/10 Amsterdam

In Amsterdam Noord, waar ik mijn atelier heb, opende deze zomer een nieuwe galerie. Galerie 3 van het SBK. Mijn project liep op zijn einde, ik moest nu echt naar huis. De galerie wilde starten met een expositie van een kunstenaar uit het eigen stadsdeel.
En zo kreeg Home is where the artist zijn finale expositie als openingsexpositie van Galerie 3 aan de Asterweg 1 in Noord.

img_7973-1img_8151-1

 

 

 

 

 

 

 

Een week voor de opening ging ik op de thee bij Suzanne Rethans, een schrijfster die al jaren in Amsterdam Noord woont. Een laatste Home is where the artist, maar dan net anders. Ik maakte schetsen van haar fijne huis en nam deze mee naar Galerie 3.
De twee maanden van de expositie werkte ik deze schetsen uit in de galerie. Elke zaterdag zat ik achter de ezel midden in de zaal. Ik sprak met de bezoekers en deelde met hen het drama dat zich voltrok.

Ten eerste natuurlijk het einde van een project, maar op het doek voltrok zich het werkelijke drama.
Ik had de eerste zaterdag gebruikt om het doek op te spannen en de grondkleur op te zetten.
De zaterdag daarop zette ik de schets op het doek in grove streken. Het gedeelte van de kamer van Suzanne waar de tafel stond met het fruit er op en de stoelen er omheen. Ik schilderde de vloer van de kamer in het schilderij.

img_8142-1 img_8186

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daar begon het. Want ik had daar moeten stoppen. Het was goed. Het was spannend, ik maakte een foto en ging na even twijfelen toch door. Hoe meer ik invulde hoe verder ik afdwaalde van wat er goed was, hoe meer haar ik uit mijn hoofd trok en haperde. Ik ging naar huis wetende dat ik te ver was gegaan en dat ik een beslissing moest nemen voor ik weer verder kon.

 

img_8188
De week daarop had ik besloten. De reden dat ik niet gestopt was toen het goed was, is dat ik nieuwsgierig ben. Dat is überhaupt de hele reden dat ik schilder. Ik wil weten hoe het wordt. Dus schilderde ik door, benieuwd naar wat het zou worden als het af was.
De volgende week had ik besloten dat ik het doek helemaal uit mocht schilderen. Ik mocht door schilderen tot het bittere eind, wetende dat dat al een week eerder eigenlijk geweest was. Ik kon toch niet meer terug en ik had de oplossing. Ik zou daarna een nieuw doek opspannen, proberen de zelfde ondergrond op te zetten, de huiskamer grove streken op het doek zetten en dan stoppen nadat ik de vloer ingeschilderd had.
Op de finissage heeft Suzanne twee doeken onthuld in plaats van één.
img_8409 img_8410

Streetart in Diepenheim

img_8326In October Diepenheim had it’s  annual ‘Kunstmoment Diepenheim’, an art festival of ten days. Diepenheim is internationally well known for it’s Drawing centre and Kunstvereniging Diepenheim.
I was asked to participate this year as a streetartist and was invited to do a large piece on the 18 meters long wall at the central square of the town and everything else I could find.

I didn’t want to paint directly on the wall since the wall itself is an artwork, but most of the Diepenheimers don’t fancy it one bit. I decided to first paste one long large paper on it so I would paint on that later.
To my delight I pasted the piece as a whole and congratulated myself with my wallpaperpastingskills.img_8329

When it had nicely dried and stretched to the wall, I started the piece. Nudes. nude ladies, chicks, dudes, boys, men en women. In tha nudy.
After the wall, a big ‘plakzuil’ whatever that is called in English, was up. And I found lots of other public property that was up for a nudy-do.
img_8346
img_8350

 

 

 

img_8353img_8366
img_8367img_8368img_8369

In the nudy

The etching is 10x15 cm, the paper is 16x24 cm.

The etching is 10×15 cm, the paper 16×24 cm.

 

 

Once a week I go to a friends studio with a couple other artists, together we share the costs of hiring a nice nudemodel.
After a year of drawing, I’ve made lots sketches and started doing different things with them. This one was so graphic, I made an etching of it.
(It’s for sale here in mij webshop for €100)

Zomer!

Het is eindelijk zomer! Ik maak meteen een zomers schilderij.

Acryl op linnen, 60x110 cm, €1350.

Acryl op linnen, 60×110 cm, €1350.

Art Gouda

In mei 2016 heb ik samen met 45 andere geselecteerde kunstenaars in het voormalige Weeshuis in Gouda gewerkt aan het kunstproject Art Gouda. Iedereen kreeg een deel van het voormalige weeshuis om een maand in te werken. De eerste week van juni was het weeshuis open voor publiek en waren alle werkplekken omgevormd tot expositie. Tijdens de werkmaand konden mensen een begeleide tour krijgen langs alle ‘ateliers’. Ik koos een hoek in het weeshuis waar rijen archiefkasten aaneen stonden.
Ik werk graag in serie en had bedacht dat ik de hele maand het hele project al tekenend zou archiveren en het tekeningenarchief zou exposeren. Ik tekende te spullen die andere kunstenaars mee het weeshuis in hadden gebracht, hun gereedschap, hun privédingetjes, potjes, flesjes, brillen, alles.
Na een maand had ik 115 tekeningen van alles dat ik had gezien. Alle tekeningen lagen en hingen in de archiefkasten en het publiek kon inschrijven op het werk dat aan het eind van de expositie met de post werd opgestuurd.
Ik heb natuurlijk nog een flink aantal tekeningen over. Ze zijn allemaal te koop en een aantal kan je via de webshop bestellen voor €50 per tekening.
img_6676img_6841img_6803img_6677

Schouw Gouda

In het voormalige weeshuis van Gouda, waar ik in 2016 deelnam aan een artist in residence programma van een maand, schilderde ik de schouw.
met olie op linnen.

schouwgouda

Schouw Gouda, 100×80 cm, olie op linnen, €1400

kitchen and cuisine

servieskast

Cupboard, acrylic on canvas, 100×100 cm. Servieskast, acryl op canvas, 100×100 cm. SOLD

fruits de mer

Fruits de mer, acrylic on linen, 80×100 cm. Fruits de mer, acryl op canvas, 80×100 cm. € 1450

keuken Carol

Carol’s Kitchen, acryl op linnen, 80×100 cm. Keuken van Carol, acryl op linnen, 80×100 cm. SOLD

stove

Old stove, oil on linnen, 100×120 cm. AGA fornuis, olie op linnen, 100×120 cm. SOLD

Studio Marseille, acrylic on canvas, 80×100 cm. Atelier Marseille, acryl op canvas, 80×100 cm. SOLD

Pers overzicht.

Overzicht van verschenen artikelen en andere uitingen van de pers waarin mijn werk verscheen.

2015
Sophie Walraven op de Kunst10Daagse (video) RTVNH- Cultuur, 10/20/2015
Sophie Walraven ‘Home is where the artist’
 (artikel) Kunst en Museumkrant, 24/09/2015

2014
Bijzondere gast logeert en schildert (artikel) Den Haag Centraal, 21/11/2014
Inspiratie door keukens, badkamers en vloeren (artikel) Brabants Centrum, 09/09/2014
Bijzonder kunstproject in kerk van Vierhuizen (artikel) De Streekkrant Friesland, 12/08/2014
Home is where the artist (artikel) Het Parool, 08/08/2014
Kunst maken in huis van vakantiegangers (artikel) Dagblad van het Noorden, 07/08/2014
Street art (artikel) ELLE Magazine, 01/05/2014

2013
Doubaan (aankondiging) Linda Meiden 15/11/2013
Art& the city, (artikel) VT- Wonen 19/02/2013

2012
Interview door Marieke Anthonisse (video), Business coach Marieke, 20/10/2012
Amsterdam, Leben und leben lassen (video), ZDF JR Entertainment, 24/07/2012
Kunst passen (artikel) Het Parool, 18/06/2012
Guerrilla-expositie (aankondiging), NRC, 14/06/2012
The Weekend: Guerrilla art expo (aankondigings artikel), Claire City Blog, 14/06/2012
ART RAW 2 kunstenaars, 2 dagen, 20.000m2 (aankondigings artikel) Mediamatic, 12/06/2012
Art Raw- Kunst overal (aankondigings artikel), De Echo, 09/06/2012
ART RAW, Carolien Wissing en Sophie Walraven: ‘Kunst is voor iedereen en hoort overal’ (aankondigings artikel) Araemaekers’s Blog, 06/06/2102
ART RAW in de Kromhouthal // 16 & 17 juni, (aankondingings artikel), I love Noord, 06/06/2012
Wienzebek (actie artikel) VT-Wonen, 01/06/2012
Art Raw-Kunst overal (aankondigings artikel) De Echo,15/05/2012
‘Ik had modellen nodig’ (artikel) JP Ekker, 12/05/2012
Profielfoto’s (aankondiging) NRC, 10/05/2012
Handel in twitterportretten (artikel) Parool, 01/05/2012
Getwitterde gezichten (artikel) NRC, 22/03/2012
Tentoonstelling aanwinsten Amsterdam Museum & Sophie Walraven (video), Amsterdam Museum, 26/01/2012
Sophie Walraven – #wienzebek (artikel) Mister Motley, 08/01/2012
#wienzebek (artikel) EAMEL.net, 06/01/2012

2011
Kunstenares schildert profielfoto’s followers (artikel) Bright, 23/12/2011
Kunst kijken bij de autosloperij (artikel) Metro, 01/08/2011
A’dam museum koopt beschilderde auto’s, (aankondiging) AT5, 26/07/2011
Amsterdam Museum koopt werken op slooptauto’s, (aankondiging) Parool, 26/07/2011
Amsterdam Museum koopt werken op sloopauto’s (aankondiging), Volkskrant, 26/07/2011
Amsterdam Museum koopt sloopautokunst (aankondiging) FOK!, 26/07/2011
Amsterdam Museum koopt werken Walraven, (aankondiging) Reformatorisch Dagblad, 25/07/2011
Schilderkunst op een autowrak (artikel) De Echo, 08/06/2011
Eer voor het autowrak, als kunst (artikel) Parool, 06/06/2011
Op de autosloop (radio interview) RTV-NH, 26/05/2011
Motorkap als kunst aan de muur, (artikel) Parool, 18/04/2011

2010
Wienzebek (artikel) Adformatie, 01/01/2010

Open atelier 2&3 april

openatelier2&3april

Zaterdag en zondag van 13:00 tot 17:00 Meeuwenlaan 108, Amsterdam Noord

Zonder afspraak vrijblijvend mijn tekeningen en schilderijen bekijken?
Ik haal werk dat je live wilt zien voor je te voorschijn, je kunt kleine werkjes ontdekken
of gewoon kijken hoe mijn studio er uit ziet.

Iedereen is welkom, tot dan!
Groets, Sophie.

 

Street art.

IMG_3485Not all street art is graffiti and not all graffiti is street art.
There are some style-types that will be referred to as street art, like stenciling or airbrush. But street art is not related to style or material, it is related to where it is and how it got there.

1 Street art is outside. 2 Street art is put there illegally.

First of all, if it’s not made for public space, it is not street art.
Art that is meant to be inside, in a gallery or a museum, is not street art. It could be art, it could also be art made by a street artist, but it can never be street art. If you steel a piece of street art from the streets, and hang it in a museum, I would say it still is street art. Because the artist put it outside, it is meant to be in the public space, and someone else took it to a gallery. (the fact that the thief and the gallerist are making the buck here and not the artist, is something for another blog) But when a street artist makes a piece on a canvas for a gallery to show, than it will be art made by a street artist. Never street art.

RIMG0046And secondly, not all art that is outside, is street art. Commissioned art in public space it not street art. There is lots of art out there, making the city look pretty, but if it is commissioned, then it is not street art, but art in public space. Street art is art that has been illegally placed in there. So if someone paints a large wall of a building, commissioned, then it could most definitely be art, but I won’t think of it as street art.

The rest of it is for the street artist to decide. Some artists sign their work, some don’t. Some works are the name or the artist all by itself, written beautifully.
I sign, because I think if I have the brutality to put my work in everyone else’s space, I might as well have the guts to say it was me who did. I’ve been busted before, but only if you’re caught red handed, the cops will give you a fine.
meisje2-na3jrSome artists work at night, some work in brought day light. I like to paste my pieces on sunny days, because the glue dries faster and also because I like the kick of it. I do street art to make the world look nicer, so I don’t feel I have to be shady about it. The only ones I need to look out for are the cops. And I think I will be spotted easier at night than in daytime.

Then off course there are some rules in street art on how you go about other artists work. I don’t know many of those rules, but I do know I don’t go over someones piece, and if someone puts a tag on my piece, respecting the piece itself I kind of take that as a compliment. Especially when it is done is matching colors!

I took a bath

 

In Januari 2016 I stayed in a house in the centre of Amsterdam. It was very cold out, after the bikeride from my studio to the house, I took a bath.

inbad

In bad. 50×70, Acryl op MDF, SOLD

 

Writing on the wall.

Is this a painting when the only painting I’ve done is de layers that I made to write on?
When the painting consists of only writing, is it still a painting, or do we call it a writing?

writing

Ink on acrylic on canvas, 145×50 cm, SOLD

 

What is a drawing?

I have this question ever since I have a website in which I show my work. When do I catagorise a work as a drawing and when is it a painting?
An easy answer would be, if you have painted it, it’s a painting.
But there’s more to it. I paint in my drawings. What if I paint on paper? Can I draw with a paintbrush? And what if I draw on canvas?
In my work lines are very important. I make drawings before I paint and when I start a painting, I draw with the paintbrush. Many times I make a drawing on paper and end up painting in it.

RIMG0202

Delhi Horse, ink on paper, 44 x 57cm

So I don’t know how to catagorise a large sum of my works. Many are with paint on paper. Using a pen for thin lines and also thick paint brushes to colour an area. As a solution I used to make the distinction between ‘works on canvas’ and ‘works on paper’, but I find that too elaborate.
Some works are really easy to catagorise, I’ve painted on canvas: painting. I’ve drawn and even written on paper: drawing.

But what about all the horses I did with pen and brush on paper?
What about the birds on churchmusic? All the sexy girls? They are in my opinion very much paintings. But the fact that I’ve painted them on paper has made me not classify them as paintings.
In my studio I have tons of drawings, I will start putting them on my website so that you will get a more complete view of what I do.
Maybe in the end I won’t catagorise at all and name all my works ‘my works’.

Coat rack

Coatrack, acrylic on canvas, 100×100 cm, SOLD

During Home is where the artist I made a lot of sketches that I didn’t work into a painting directly. This painting is after a sketch made in may 2015 in Soesterberg, the coat rack in the pantry.

Sterkenhuis

Schouw Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 120x60 cm, €1450

Schouw Museum Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 120×60 cm, €1245

Stoel Museum Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 100x80 cm, €1400

Stoel Museum Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 100×80 cm, €1400

Stoel Museum Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 100x80 cm, €1400

Stoel Museum Sterkenhuis Bergen, Olie op linnen, 100×80 cm, €1400

Nieuwsbrief Bergense Kunst10Daagse

Ik doe mee aan de kunst10daagse in Bergen!

Van 16 tot 25 oktober is de beroemde Kunst10daagse en ik exposeer tien dagen lang op drie bijzondere locaties:
Museum het Sterkenhuis, Oude Prinsweg 21, Bergen.
Stammis Edelsmid, Plein 71, Bergen.
Golfbaan Sluispolder, Sluispolderweg 7, Bergen.

Stoel Sterkenhuis, olie op linnen, 100x80 cm.

Stoel Sterkenhuis, olie op linnen, 100×80 cm.

Het Sterkenhuis is een dependance van Museum Kranenburgh in het oudste huis van Bergen. Ik heb de afgelopen drie weken in het Sterkenhuis geschilderd wat ik daar tijdens de tiendaagse exposeer.

Tijdens de tiendaagse zelf woon, werk en exposeer ik bij golfbaan Sluispolder. Home is where the artist!
We zetten een pipowagen op de green voor mij om tien dagen in te wonen, bouwen een deel van het restaurant om tot atelier en maken een grote tentoonstelling van al het werk dat ik gemaakt heb tijdens Home is where the artist.

Midden in het dorp is de werkplaats annex winkel van edelsmid Klaas-Jan Stammis. Ik ben zeer vereerd dat ik daar ook mag exposeren. Het is een prachtige zaak en je kijkt recht de werkplaats van de edelsmid in. Ook daar tref je dus de kunstenaar aan het werk.

De catalogus van de tiendaagse ligt (in Bergen in ieder geval) al in de winkel. Verder kan je alle informatie vinden op de website van de kunst10daagse.

Ik hoop je te zien in Bergen tussen 16 en 25 oktober!
Liefs,
Sophie.

 

Tulips, spring 2015.

This spring I bought tulips. It was really fun to see them change.

 

Home is where the artist. 15, Costa blanca, Spanje.

IMG_2498

Met mijn missie om alles in mijn stijl en in mijn handschrift te kunnen schilderen, kom ik overal. Ik heb bedacht dat ik water wil kunnen schilderen, een zwembad. Mijn grote held David Hockney deed dat als geen ander. Ik moet dat ook kunnen. En ook als geen ander. Letterlijk, als Sophie Walraven en niemand anders. Dus kwam de vraag: Wie heeft er een zwembad dat ik mag naschilderen?

19/4-30/4 Spanje

IMG_2522

ink and acrylic on paper, 32×30 cm.

IMG_2520

Ink and acrylic on paper, 52×36 cm.

Het is niet te geloven, maar door deze vraag op Twitter te stellen, krijg ik zoveel reacties dat ik kan kiezen. Niet alleen in Nederland, maar ook in Spanje!
In april naar Spanje betekent je zomer een flink stuk vervroegen en ik als koukleum zie dat wel zitten.

Een hele goede vriendin en haar zoontje gaan mee. Dit is de eerste keer dat ik een niet-collega mee vraag op zo’n avontuur. Zij komen mee op vakantie en ik ga half op vakantie, maar meer nog aan het werk. In praktijk loopt dit natuurlijk heel anders dan we ons allebei van tevoren hebben voorgesteld. Maar daar gaat deze blog niet over. (we zijn nog steeds dikke vriendinnen, maak je geen zorgen)

IMG_2528

Ink on paper, 65×55 cm.

IMG_2533

ink and acrylic on paper, 52×36 cm.

Water schilderen en dan vooral water in een zwembad gaat me niet makkelijk af. Ik schilder en teken met gemak dingen die een vaste vorm hebben, maar bij een massa water heb ik problemen. Ik maak een hele serie zwembaden en watermassa’s op papier. En een paar op doek. Met verf, met pen, met verf en pen. Ik kom niet verder dan een stevige studie. Maar het is een begin. Ik zie waar het heen gaat als ik hier mee door ga, maar daar ga ik deze keer niet komen. 

Met de gulle eigenares van het huis heb ik afgesproken dat ik voor ons verblijf betaal met een groot werk voor boven de bank. Ik haal de IKEA-‘kunst’ van de muur, span mooi zuid-frans linnen om de frames en schilder het zwembad in tweeluik. In het schilderij laat ik alle elementen samenkomen. In Spaanse kleuren.

Mike

image4
Yesterday was one of the first nice days of the year, weatherwise. So I went out to paste. I had been pasting a couple of days this year, but yesterday everyone was outside in Amsterdam.

When I was done with this one bird, I heard someone shouting HEY and I looked up. This guy hung out the window high up in a building and shouted something like ‘thank you!’. We had a little shouting and I shouted my name, so he could look me up. When I was packing my bike to leave I saw him busy on his phone, he had found me on the web.

‘I took pictures’ he shouted, and I shouted back that I would love him to post them to me.

This guy, he is really great, click on the images to take a closer look:

Home is where the artist. 14, Hilversum.

Ik wil alles kunnen schilderen in mijn stijl en met mijn handschrift. Om dit te bereiken moet ik oefenen en wil ik steeds een nieuwe omgeving. Om na te schilderen. Om nieuwe beelden te vinden logeer ik in huizen van mensen die op vakantie zijn. Ik schilder, pas op het huis en zorg voor de beestenboel.

26/12-4/01 Hilversum

IMG_1325

Met kerst en oud en nieuw zit ik in het huis van vrienden van de mensen uit Bussum, waar ik in de zomer zat. Het is een mooi en fijn huis en er is een kat, Gina, een lieve vrijkous. Ik moet de ijskast en de fruitschaal leeg eten, dat is niet makkelijk. Het is veel.
Ik heb ja tegen dit huis gezegd om de vloer: prachtige zwart-witte tegels in de keuken en een waanzinnig visgraat-parket in de woonkamer en de gang. Ik wil de vloeren het liefst alle twee in een schilderij, maar kan geen goede compositie vinden. Gelukkig ligt het parket ook in de gang. In de plee ligt dezelfde vloer als in de keuken. Een plee is ook een soort stoel en die hadden we nog niet gehad.

Het is een lekker huis, maar het is ook winter. Daar ben ik niet zo goed in. Ik moet binnen blijven. Het is een huis met twee kranten per dag, waardoor ik niet aan mijn boek toe kom. En nog minder aan mijn blog. Meestal heb ik in de HIWTA-huizen naast schilderen en voor het beest zorgen, niets anders te doen dan lezen. Ik heb heel wat boeken verslonden, maar die boekslinder stokt hier. Ik verslind de kranten.

De schets van de plee is goed voor een schilderij dat ik midden in de woonkamer maak. Op een flink en dik zeil om de mooie vloer te beschermen. Het is een heerlijk doek om te maken.

FullSizeRender (3)

Als ik een foto van mijn benen in zebrabroek wil maken wegens het rood-wit-zwart, besluit Gina dat zij daar in hoort.

Het schilderij van de plee hangt boven de schouw in de woonkamer te drogen. Bij de kerstboom. Ik hoop dat de huismensen er de humor van inzien. Dit zouden meer mensen moeten doen.

Later maak ik nog een studie van het piepkleine muziekdoosje dat op het nachtkastje ligt. Ik hou van het doosje en ook van de tekening.FullSizeRender (2)

HIWTA painting and drawings, Hilversum.

Home is where the artist. 13, Den Haag.

Om huizen van binnen te kunnen zien, zoek ik mensen die een oppas voor hun huis(dier) nodig hebben. In ruil voor dat oppassen, krijg ik onderwerpen om te schilderen.

In het begin van dit project was dat een verrassing voor de bewoners, maar dat is het al lang niet meer. Mensen nodigen me uit om op hun huis te passen en hen deel van mijn tour te maken.

16/11-24/11 Den Haag

IMG_0969

Deze keer ben ik weer gevraagd om in een galerie te wonen en werken. De galerie is in Den Haag in een mooie buurt, het Statenkwartier. De galerie is tevens een bed and breakfast en het is er heerlijk. Het is een strak opgeknapte pijpenla met voor een grote deur met ramen naar de straat en achter een tuin.

De eerste keer dat ik binnen ben om te kijken of er hier iets is om te schilderen ben ik niet meteen gerust. Alles is knetterstrak afgewerkt en nergens is iets persoonlijks te vinden. Precies zoals een fijn bed and breakfast kan zijn. Maar voor  mijn project zoek ik juist die persoonlijke of per-ongelukke composities van dingen.

Toen de dames van de galerie mij trots lieten zien hoe de enorme kast gemaakt was en ik de grote hoge deuren opendeed, wist ik dat het goed zou komen.

IMG_1992We spreken af dat ik een week kom wonen en werken, dat ik in die week een expositie opbouw en een werk maak. Aan het eind van de week een feestelijke opening zodat iedereen kan zien wat ik gemaakt heb.

De eerste dagen ben ik druk met prepareren van tekeningen, ik plak ze op MDF en bestrijk ze met vernis. Daarna ben ik druk met het opbouwen van de expo. De dames van de galerie komen af en toe nieuwsgierig kijken. Na een paar dagen vragen ze zich af of ik wel een werk ga maken, of ik het wel ga redden. Ik vertel van mijn plan om een reeks kleine schilderijtjes te maken.

IMG_1002De teleurstelling wordt niet verborgen, ze hadden zo gehoopt op een groot werk.
Oeps.

Ik haal in mijn hoofd alles bij elkaar om dat gedaan te krijgen. Er is niet veel tijd meer, maar deze dames hebben wel heel erg veel gedaan. Ze hebben me een goed stuk op een hele pagina in de Haagse Post bezorgd, de opening die er aan komt, en deze heerlijke plek waar ik nu zit.

Ik zet nog een keer de enorme kast open en begin te schetsen. ’s Avonds scheur ik naar de winkel om een flink doek te halen. Zelf opspannen is geen tijd meer voor.
De volgende dag moet hij er op. En het lukt, in één keer, gelukkig, gelukt.

Alle kleine schilderijtjes die ik wilde maken zitten bij elkaar op het doek. Ik ben meer dan blij met het resultaat, de details zijn me lief.

Tijdens de opening is het doek nog nat. Alles is gelukt, de opening zelf is druk bezocht, leuk en geslaagd.IMG_1007

Home is where the artist. 12, Boxtel.

10/10-25/10 Boxtel

IMG_0575In Boxtel wonen twee aardige mensen in een bijzonder huis; midden in het dorp naast één van de enorme kerken staat verborgen achter de huizen, een koetshuis. Meeste dorpelingen weten niet van het bestaan van dat huis. De bewoners verhuren de helft van het koetshuis in de zomer als bed & breakfast. Verderop in het dorp hebben ze een praktijk met daarbij een kleine galerie.
Ik ben uitgenodigd om in het koetshuis te komen logeren en in de galerie te exposeren. Met mijn neus in de boter zeg ik natuurlijk JA.
Het eerste weekend is er een open dag in de galerie en het is een drukte van jewelste. Iedereen komt kijken en er staat een flink stuk in de krant. Ik voel me erg welkom.

Als de storm gaat liggen moet ik op zoek naar wat ik ga doen in Boxtel. Gelukkig heb ik de tijd. Het is nog steeds prachtig weer en ik ga het dorp verkennen.

En dan weet ik het ineens: ik ga plakken. Ik sla mijzelf voor mijn kop dat ik dit niet eerder heb bedacht; al die plaatsen waar ik had kunnen plakken! Maar ik treur niet lang en ga aan de slag. Omdat ik zestien dagen op locatie ben, kan ik rustig een paar dagen met lijm de straten op. Dan kan ik intussen nadenken over wat ik zie in het huis en zo het schilderij vorm geven in mijn hoofd. Ik geef een paar mensen een snor, ik geef een mevrouw een burka en verder plak ik een heleboel jurken, flessen en wat gereedschap.

De Boxtelaar reageert wisselend, een mevrouw kijkt heel erg boos en zegt niets, maar ze gaat langzamer fietsen om heel erg lang heel boos naar me te kijken. Een andere vrouw vraagt of het nodig is en een oudere heer komt bij me staan en zegt ‘Het is een begin’.
IMG_0405
Kijk hier voor alle streetart.
Tijdens het plakken bedenk ik me dat ik witte schilderijen wil maken met een licht gekleurde ondergrond en alleen maar wit-tinten. De slaapkamer is favoriet. En die is nagenoeg helemaal wit dus dat komt goed uit. Als ik onder de douche sta, een van de eerste dagen, weet ik het van de douche ook meteen, wat een apparaat!

Ik vind het lastig om gast te zijn.

En ik logeer dus in de bed & breakfast in het koetshuis, waar de bewoners ook gewoon wonen. Ze zijn razend benieuwd wat ik allemaal uitspook. Het zijn warme mensen die me regelmatig uitnodigen om mee te eten. Ik vind het net zo moeilijk om nee te zeggen als om ja te zeggen. Ik ben bang dat ik te veel ben en daarnaast wil ik ook graag alleen zijn. En ik vind het gezellig bij deze mensen en ben bang dat ik niet aanvoel wanneer ik naar mijn eigen hok moet. Daarnaast vind ik het heel moeilijk om ondankbaar te lijken als ik de uitnodiging af sla. De toestanden spelen zich af in mijn hoofd want in praktijk gaat het soepel en geloof ik dat het precies goed gaat zoals het gaat.

De tweede helft van mijn verblijf, zijn ze op vakantie en ben ik niet meer te gast, maar woon ik in het koetshuis. Dat maakt toch uit. Hoe gastvrij ook. Ik ben vrijer als ik alleen ben. Ik vind alleen zijn heerlijk! Ik maak werkdagen van 12 uur, met hardlopen, schetsen, schilderen, doeken opspannen, bloggen en wildplakken. En ’s Avonds de krant lezen bij de open haard.

Als ik uitgeplakt ben, zet ik mijn ezel op in de galerie. De boxtelaren komen niet makkelijk de galerie in, dat is natuurlijk jammer, maar het is prima. Zo kan ik doorwerken. De mensen díe binnenkomen, zijn echt geïnteresseerd. (Of om een praatje verlegen.) Ik schilder de slaapkamer en de douche zoals ik had bedacht. Maar het wordt totaal anders. Ik heb wel vaker een wit schilderij willen maken, maar het wordt toch altijd kleuriger dan ik dacht. Ik ben dol op allebei de doeken, de douche vind ik hylarisch en de slaapkamer is een tikkie truttig, maar ook dat vind ik leuk.

IMG_0544De douche is met olie op linnen, 2 keer 50 x 70 centimeter. De slaapkamer, met olie op linnen, 97 bij 74 cm is inmiddels verkocht aan de Amsterdamse rechtbank samen met een eerder doek.

 

Home is where the artist. 11, Vierhuizen.

1/8-11/8 Vierhuizen

In het noorden van Groningen, in Vierhuizen, woont een hele aardige mevrouw die mijn werk en schildertour met interesse volgt. Ze bestiert een groot akkerbouw bedrijf, heeft een bed en breakfast voor tien gasten en zet zich in voor de kerk in het dorp. Zij heeft me gevraagd te exposeren in die kerk, die het culturele middelpunt van de omgeving is sinds hij als kerk geen dienst meer doet.

Een expositie van de schilderijen van Home is where the artist en aan het eind van mijn verblijf een werk dat ik ter plekke maak. En intussen logeer in de mooiste bed en breakfast van Nederland.
IMG_9872
’s Ochtends fiets ik van de boerderij langs de rand van de Waddenzee door de uitgestrekte akkers naar het kleine dorpje waar de kerk staat met daarin mijn werk en werkplek.

De eerste dag ben ik vooral bezig met het ophangen van de schilderijen. Bijzonder dat ik per ongeluk precies evenveel werk mee heb als er hangplekken zijn. Ook bijzonder is dat de kleuren van de kerk nogal goed combineren met de kleuren in mijn werk. Meteen de eerste dag komen er doorlopend mensen kijken. Nieuwsgierige dorpelingen en mensen die op vakantie zijn en van hun fiets stappen om dat kerkje te zien.

Samen met de bezoekers richt ik de expo in, wat hangt waar het mooist, het is leuk om de mensen te betrekken. Intussen vraagt men of ik al weet wat ik ga maken. IMG_9813Geen idee.

De eerste dag spreek ik twee jongens die aan de straat een tafeltje hebben gezet met pruimen en een courgette erop te koop. Ik op mijn blote voeten, zij allebei met een geldbuidel om hun middel, geen enkel ander geluid in het hele dorp dan ons gebabbel. Nog dezelfde middag komen ze nieuwsgierig de kerk in. Daar zijn ze de eerste drie dagen niet meer weg te slaan. In het begin vind ik heb bere gezellig, maar later als ik weet wat ik ga maken en aan de slag moet, is het lastig concentreren. Het kost me al genoeg energie om tijdens het werk de bezoekers te woord te staan over mijn project.

Het is een prachtige kerk, typisch Gronings met een enorm orgel en preekstoel. De banken zijn in een ouderwets blauwig donkergroen geschilderd, de muren zijn krakend wit en de vloeren zijn autentiek getegeld. De kerk heeft een aantal jaren geleden een grote prijs gewonnen en daarmee is hij van ruïne opgeknapt naar een gloednieuwe oude kerk.

Na het panorama in de keuken in Bussum en het werk op het glas in de woonkamer daar, besluit ik in Vierhuizen nog een stap verder te gaan en die twee te combineren. Ik maak een panorama van de kerk met olieverf op plexiglas. Ik schilder de hele kerk rond. Op de platen is van beide zijden het hele interieur van de kerk te zien. Het moet op een of andere manier zo komen te hangen dat je er in kan staan en er omheen kan lopen.IMG_9834

Vanaf het moment dat ik het bedacht heb, werk ik als een dolle. Ik heb nog drie dagen. En ik heb geen idee of het gaat lukken, dat weet ik pas aan het eind van de rit. En dan is het te laat voor plan B.
Olieverf op plexiglas, werk dat? Ik kan het pas zeggen als de verf droog is, dat duurt minimaal een week. Krijg ik de platen goed de lucht in? Hoe gaat het er in vredesnaam uitzien. Ik heb geen idee en ben net zo benieuwd als iedereen die inmiddels op de hoogte is van mijn plan.

Sophie Walraven VierhuizenVeel dorpelingen komen elke dag kijken hoe ik vaar. De Jongens kunnen moeilijk wegblijven, er komt een journalist en een fotograaf. De fotograaf komt de volgende ochtend weer, hij wacht me op samen met de jongens. Ik moet nog half wakker worden en mijn hoofd organiseren, maar deze drie mannen vinden dat prima en wachten geduldig tot ik koffie heb gezet en de kwast oppak.IMG_9891

Ik gooi klosjes touw over de balken hoog boven in de kerk en bouw zo een ophangsysteem voor de panelen. Vijf rondom, twee boven elkaar, tien panelen in totaal. Je moet in het panorama kunnen staan en mijn kerk rondom je zien en er ook om heen kunnen lopen om de kerk binnenstebuiten zien.

Het lukt. Het hangt. Ik jubel en dans in en om mijn panorama. Iedereen komt kijken en jubelt mee. Ik weet niet of ze zo enthousiast zijn omdat ik dat zelf ben, of dat het oprecht is. Maar ik ben opgelucht, verrast en blij met het resultaat. Het panorama krijgt de bijnaam Magnum Opus. En dan is de week voorbij en ga ik weer naar huis. Het is nog maar net een dag af.

Samen met de mensen van de kerk besluiten we dat het panorama niet meteen mee naar Amsterdam gaat. De rest van het werk wel. Het zit er op, ik bouw de expositie af, zwem nog een keer in de Waddenzee, fiets tussen de schapen door naar de boerderij en vertrek weer naar Amsterdam.

Mijn Magnum Opus blijft in Vierhuizen.IMG_9906

 

Home is where the artist. 10, Bussum.

Ik wil alles kunnen schilderen. In mijn stijl, met mijn handschrift. Hiervoor wil ik steeds een nieuwe omgeving. Om te schilderen. Om steeds nieuwe beelden te vinden logeer ik in huizen van mensen die op vakantie zijn. Ik schilder, pas op het huis en zorg voor de beestenboel.

Na een korte pauze van de schildertour, ben ik weer in een nieuw huis. De paar dagen op zee en in mijn atelier hebben me goed gedaan. Ik heb me losgemaakt van een juk dat ik mezelf ongemerkt had opgelegd. Door de blote meiden en jongens ben ik weer aan het spelen en  onderzoeken.

3/7-24/7 Bussum

Ik logeer in Bussum meer dan drie weken en het is een heel fijn huis. Het is ruim en licht, het is met smaak en veel kunst ingericht. Er is geen beest, ik pas op het huis en het is nog steeds hoog zomer. Ik maai het gras met een elektrische maaier en zet ’s avonds de sproeier aan. Om de warmte een beetje te regelen, zet ik de tuindeuren open en doe de gordijnen dicht, idyllisch wit waaiende zomergordijnen.

Omdat ik hier zo lang blijf, heb ik geen haast om werk te maken en neem ik de tijd om alles in het huis op me in te laten werken.
Als ik de mensen van het huis bericht dat alles goed is, moedigen ze me aan met de woorden ‘Vermaak je en schep ware kunst’. Nou, daar gaat ‘ie dan!

Op de plee hangen op glas geschilderde iconen. Ik had ooit bedacht dat ik op glas wil schilderen, er staat een autoruit in mijn atelier die daar nogal om vraagt. Maar het is er nooit van gekomen. Tot nu. Waarom niet. Ik ben vooral benieuwd.

Ik sloop de plaat uit een lijst en schilder met acryl rechtstreeks op het glas. Binnenstebuiten wordt achterstevoren. De compositie moet gespiegeld. Wanneer het af is, zie ik dat de achterkant misschien wel leuker is dan de voorkant. Het wordt dus een tweekantig werk met ook nog een werk van Klaas Gubbels er op.
IMG_1056.JPGELFLETTERIG
Er is tijd en ruimte in het huis en in mijn hoofd. Ik ga hardlopen bij de Naardermeer en niet ver is Muiderberg met het strandje waar je kleine zeilbootjes kan huren voor een avondje op het water. Nu ik deze blog tik, in december, kan ik me nauwelijks voorstellen dat we tot elf uur ’s avonds op het water waren. Er is ruimte, tijd en licht.

Als ik ‘thuis’ ben, ben ik graag in de keuken, een klein gezellig keukentje, rondom, tv-tje er in. De Tour de France en de aankomstceremonie van de MH17 slachtoffers zie ik in de keuken.

De keuken is zo’n fijne plek dat ik hem helemaal wil natekenen. Alles. Helemaal rond, inclusief plafond en de vloer. Eenmaal begonnen, krijgt het een andere vorm dan ik verwacht had en maak ik een panorama op twaalf vellen.
IMG_0962.JPG

 

Ik ben weer op mijn pad met het panorama, het is precies alles wat ik zag in mijn handschrift. En met zo veel plezier.

Mijn doel is te ontdekken waar mijn pad loopt, en er dan zo ver mogelijk op te geraken.

Inbetween homes 9 en 10.

Het is bar verwarrend dat ik deze blog in het Nederlands schrijf en dat rest van mijn site in het Engels is. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe het anders moet.

20/6-3/7 HOME
Sinds het begin van het project Home is where the artist in februari, heb ik in negen huizen gewoond en gewerkt. Het loopt al bijna een half jaar, het is fantastisch, leerzaam, spannend en ik had niet verwacht dat het ook zo vermoeiend zou zijn. Tijdens mijn verblijf in Muiden heb ik al last van heimwee en nu heb ik eindelijk 13 dagen ‘vrij’.
Omdat ik deze 13 vrije dagen al ver van tevoren aan zag komen, heb ik ze ook ver van tevoren volgepland met onder andere een week zeezeiltraining. Ik geef die training heel graag en geef dan ook al mijn energie. Voor een paar dagen bijkomen niet ideaal.

Zo goed als rechtstreeks vanuit Muiden vertrek ik met mijn zeiltas naar Harlingen waar ik een week later uitgeput van terug kom. Eindelijk in mijn atelier in Amsterdam kan ik even helemaal niks meer. Twee dagen lig ik in bed. Tegen de tijd dat ik daar weer uit kom, moet ik al bijna naar het volgende huis. Moet. Wie bepaalt er hier wat ik moet?

IK MOET HELEMAAL NIKS!

Ik moet nadenken over wat er moet en hoe ik het wil. Deze blog begint met een twijfel over de vorm van de blog zelf. De inhoud van het project krijgt ook zijn overpeinzing.
Ik vind het zwaar. Er moet meer ruimte tussen de huizen komen en ik moet in die ruimte niet ook nog eens een week de zee op met een stel leergierige zeezeilers in spé. Die tijd heb ik nodig om orde op zaken te stellen, administratie te doen en deze blog bij te houden.

Voor mijn volgende verblijf, in Bussum, hoef niet na te denken over het inpakken van mijn auto, alles staat nog in kratten, ik ben met een half uur klaar voor vertrek. Dat geeft me uiteindelijk twee dagen.

Twee hele dagen in mijn eigen atelier zonder afspraken, zonder dat ik iets moet.
En ik ga meteen met verf spelen. Het is alsof ik vrij werk mag maken, alsof ik dat de afgelopen maanden niet mocht. Ik ben verbaasd, maar volg wat er gebeurt. Ik ga sexy blote dames en heren schilderen.

En ik heb de grootste lol. Ik span een lange lijn door mijn atelier en hang hem helemaal vol. Billen, tieten, konten, piemels en poezen.

Blijkbaar heb ik mezelf langzaam vastgewerkt de afgelopen maanden, ik voelde me verplicht om een bepaald formaat olieverfschilderijen te maken van spullen die ik aantrof in de interieurs. Ik schilder me los en de volgende dag, wanneer ik naar Bussum vertrek heb ik er vreselijk veel zin in. En ik ben ontzettend benieuwd wat ik daar ga maken.